Zomerdag

Mijn hoofd voelt zwaar, alsof mijn hersenen recentelijk ommuurd zijn door betonnen wanden. Gedachten blijven erin rondgaan, als korreltjes in een sambabal. Gevangen lege zinnen in een lichaam dat niet vooruit te branden is.

Dit is de situatie van vandaag. En ook wel van eerdere dagen, maar laten we het verdere verleden even buiten beschouwing laten. De zon scheen vandaag, vrij uitbundig. De mensen die ik heb gezien waren ook redelijk uitbundig. Ikzelf was verre van uitbundig. Eerder inbundig, als dat een woord is.

Mijn pogingen om iets te doen strandden de eerste helft van de dag, en in plaats van te genieten van de zon verzandde ik in sloom gehang. Niets kon me echt boeien. Ik ben alleen geweest vandaag en op dit soort wat-heeft-het-allemaal-voor-zin-dagen vind ik het moeilijk om een contact aan te gaan.

Toch vroeg ik een vriendin voor een kopje thee, maar helaas kon ze niet. Toen ik even met mijn broer chatte, verscheen er een lichtpuntje in mijn tot dan toe donkere hoofd, maar helaas doofde dit ook snel weer uit.

Enige bewegingsdrang zorgde ervoor dat ik vanmiddag naar buiten ging en met muziek in mijn oren een wandeling maakte. Ik besloot al lopend een flinke ronde aan te gaan, onder het motto: een kleine uitdaging volbrengen geeft een goed gevoel. Zonder water of eten op zak wandelde ik een kilometer of zes. Het begin deed me goed, maar bij nader inzien had ik toch wat water mee moeten nemen op deze zomerdag.

Enigszins uitgeblust kwam ik thuis waar ik wat at en dronk. Moe ben ik op bed gaan liggen en zette een mooie cd op. Mijn gedachten waren wel degelijk wat lichter geworden, merkte ik nu. Toch goed: beweging.

Helaas duurde deze opleving ook weer niet lang. Het lijkt een beetje of de zon de laatste dagen al het stromende in mij opdroogt. Ik klaag niet graag, ik klaag ook nooit over het weer eigenlijk, maar afgelopen week merkte ik dat ik toch niet goed tegen de warmte kon.

Nu is het avond, nu zit ik in mijn kamer te schrijven, een sprankeltje vrolijker dan toen ik zo-even begon. Morgen is er weer een dag, een dag met nieuwe kansen. Maar ook vandaag is nog niet voorbij. Ik geloof dat ik nu maar gezellige lampjes aan ga doen, een kopje thee ga zetten en nog een mooi muziekje luister. Omdat dat kan, en daar ben ik echt wel dankbaar voor.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s